06 1851 6435 info@lekkersturen.nl
Ford Taunus Achterkant

Verkocht – Niehl’s blote billen – De Ford Taunus 17M P3

ford-taunus-17m-super-4-drs-1964-6474379-1Het allereerste niet-wetenschappelijke artikel van gastblogger “De Wetenschapper” is een feit:

Niehl’s blote billen in de badkuip met het Keulse ei.

Na de Ford Taunus 17M P2 van eind vijftiger jaren, die nogal Amerikaans oogde (zie onder) gooide Ford Duitsland het over een totaal andere boeg met hun nieuwe model uit 1960. Een auto van de toekomst en met toekomst moest het worden..

FORD_Taunus_17M_P2_deLuxe_voorkant

De amerikaans-ogende Ford Taunus 17M P2 – Foto: Wikipedia

Het nieuwe model werd vormgegeven in een ruime, gladde carrosserie zonder tierelantijnen. Waar het voorgaande model  P2 de bijnaam “Barok-Taunus” over zichzelf afriep, kreeg de P3 al snel bijnamen die toespelingen maakten op de gestroomlijnde, gladde vorm. De fabrieksarbeiders van de Ford Keulen-Niehl fabriek hadden het al gauw over de “Niehl’s Blote billen”, in de volksmond kwamen “Badkuip” en “Keuls ei”, als de meest tot de verbeelding sprekende bijnamen naar voren.

ford-taunus-17m-super-4-drs-1964-achterkant

Deze auto is te koop bij Henk Slagter Autoservice

In ieder geval hadden de opvallende lijnen van deze ontwerpmijlpaal, die aan die bijnamen ten grondslag lagen, ook een functie. De luchtweerstandwaarde van de P3 was zeer laag. Met een CW waarde van 0,4 hoefde de Taunus bijna alleen Porsche als zijn meerdere te erkennen met 0,396. De Ford Sierra uit 1982, die een CW waarde had van 0,34 en net als de P3 aan ontwerper Uwe Bahnsen wordt toegeschreven, is ook in die zin de slippendrager van de Ford Taunus P3.

Het gevolg van de gedurfde stroomlijning was, in samenhang met een voor die tijd vrij gering gewicht, dat de prestaties van de P3 behoorlijk werden opgekrikt in verhouding tot zijn wat geringe motorvermogen terwijl hij ook nog eens ongeveer 20% lager brandstofverbruik had dan zijn voorganger. Dit en zijn lage verkoopprijs stonden destijds garant voor hoge verkoopcijfers.

Ford Taunus 17M P3 Advertentie

Advertentie 1960

Ford riskeerde wel het één en ander in de keuze van dit vooruitstrevende model van de toekomst met “slimme lijnen”. Volgens de overlevering was er een jongeman net van het platteland gekomen en aangenomen als carrosseriebouwer van de P3, die ’s avonds zijn vrouw adviseerde om maar niet te verhuizen naar Keulen omdat hij waarschijnlijk binnenkort toch weer werkloos zou zijn. Zo weinig vertrouwen had hij in de verkoopwaardigheid van het nieuwe model. En hij was zeker niet de enige.

Ford Taunus 17M P3 Advertentie

Advertentie 1964

De vakpers was bij de introductie van de P3 over het algemeen wel direct positief. Geroemd werden de overzichtelijkheid van het instrumentenpaneel en vooral het prettig, elegant-vrolijke stuurgevoel. De autojournalist voor de “West-Deutse Allgemeine” rapporteerde in een artikel dat als je plaatsneemt in de P3 het gevoel hebt dat je naar een breedbeeld film kijkt. Het vaktijdschrift “Auto, Motor und Sport” oordeelde dat hoewel de P3 voor comfort was ontworpen de auto een uiterst respectabel rijgedrag liet zien. Volgens de advertentie kon je in 6 seconden op 50 kilometer per uur zitten.

Ook bleek de timing voor het nieuwe model perfect. Uit onderzoek was gebleken dat er met name in Duitsland een enorme inhaal behoefte was aan nieuwe automobiel modellen. Het Keulse ei was precies op het juiste moment uitgebroed. Het gevolg was dat de verkoopcijfers omhoog schoten en er al gauw te weinig productiecapaciteit voorhanden was waardoor de wachttijd voor een nieuwe Taunus P3 tot al gauw 4 maanden opliep. Uiteindelijk werden er in vier jaar 669.731 van gemaakt.

Er waren twee- en vierdeurs modellen en tevens een zeer elegant ogende “combi” (een oplage van slechts 86.010). Verder ongeveer 200 uit standaard modellen omgebouwde cabrio’s en coupés en zelfs ongeveer 15.000 stuks allerhande uitvoeringen pick-up truck achtige ombouw .

Gedurende de totale looptijd van de productie (1960-1964) had de koper de keuze uit drie motoren (1500, 1700 en 1800 cc) en een uitgebreid scala aan kleur en interieur combinaties. In 1963 kregen de twee motoren met de hoogste inhoud er nog 5 paardenkracht bij.

  • 1500 cc 55 pk 17M 1500 (1960-1964)
  • 1700 cc 60 pk 17M 1700 (1960-1963)
  • 1700 cc 65 pk 17M 1700 (1963-1964)
  • 1800 cc 70 pk 17M TS (1961-1963)
  • 1800 cc 75 pk 17M TS (1963-1964)

Ongeveer de helft van alle verkochte wagens werd met de kleinste motorinhoud geleverd.

Ford Taunus 17M P3 voorkantGoed zicht op de voorzijde van de auto die duidelijk laat zien hoe alles aan en op het voertuig zoveel mogelijk met de belijning “meeloopt” en geïntegreerd raakt in het lijnenspel. De “duikbril” achtige koplampen kijken je eigenlijk heel vriendelijk en een beetje minzaam aan, iets dat versterkt wordt door de grille die je bijna terloops toelacht. De in principe losse bumper is meegebogen met het verloop van het front en sluit eerst netjes aan op de richtingaanwijzers voordat de vorm moeiteloos wordt doorgezet naar de ronde vormen aan de bovenkant van de auto.

Ford Taunus 17M P3 InterieurOok alles in de Taunus is ruim, slank, glad, soepel en overzichtelijk. Er is niets teveel aan. Veel van de bedieningselementen zijn zodanig weggewerkt in het dashboard dat ze er integraal deel vanuit maken en slechts zichtbaar zijn als ze ingeschakeld zijn.

Ford Taunus zijkantAllerlei combinaties waren mogelijk in de uiteindelijk geproduceerde wagen. Dit exemplaar is in twee kleuren gespoten met banden voorzien van een witaccenten. Ook voor wat betreft de uitvoering van het binnenwerk kon er vrijelijk gecombineerd worden.

Ford Taunus motorZelfs onder de motorkap was er ruimte genoeg. De motor was er niet bepaald met een schoenlepel ingewrikt. Met dank aan het carrosserieontwerp kon de motorinhoud en de benodigde paardenkrachten beperkt blijven waarmee ook de omvang van de motor en het verbruik gering bleef.

Ford Taunus AchterkantHier de uiterst strak geformuleerde lijnen van de achterkant. Je zou bijna zeggen achterhand. Elegant geplaatste achterlichten en ook hier weer de prachtig, bijna volkomen in het carrosserieontwerp opgenomen chromen stootbumpers.

Ford Taunus benzinedopDe achter de wegklapbare nummerplaat verscholen benzine vuldop. Alles was in het werk gesteld om de stroomlijn door niets te laten verstoren.

Ford Taunus Combi 17M P3Een erg mooie Ford Taunus p3 “combi” uitvoering in tweekleurig spuitwerk. De manier waarop de achterklep openging varieerde nogal en kon door de klant zelf worden gekozen uit drie varianten. De achterklep is hier in twee delen, waarbij de onderste helft naar je toe en naar beneden klapt. Andere varianten waren, één geheel dat naar boven klapt of naar de zijkant zwenkt. Ook in het waar en hoe van de plaatsing van de achterlichten waren verschillen. Hier zijn de lichten in de zijwangen geïntegreerd.

Het kwam echter ook voor dat ze in de daklijst waren verwerkt, zoals hieronder is te zien bij een in één stuk omhoog klappende achterklep en een zwenkende achterklep.

Ford Taunus 17M P3 CombiHieronder dan nog een voorbeeld van een zeer zeldzame cabrio ombouw. Voor mij is in ieder geval duidelijk dat deze ombouw in zoverre niet als gelukt kan worden beschouwd omdat het lijnenspel dat zo goed werkt in de officiele versies van Ford hier eigenlijk wat plomp gaat ogen. De auto krijgt daarmee een gebrek aan rankheid en balans waaraan in de officiële versie bepaald geen gebrek is.  Dit effect is wel het  sterkst als je hem, zoals op deze foto, van achteren bekijkt. Vanaf de voorkant is dit duidelijk  minder storend.

Ford Taunus 17M P3 CabrioHoewel het ontwerp van de Taunus P3 dus meer dank is verschuldigd aan de windtunnel dan aan de esthetiek, kwam het toch tot een uitermate elegant model toen Ford in 1960 met zijn nieuwe middenklasser uitkwam. Men speelde hierbij handig in op de onderhuidse wens tot een consumptie inhaalslag die, zoals uit onderzoek was gebleken, leefde bij vooral de Duitse consument. Die consument had in eerste instantie moeite met het radicaal vooruitstrevende windtunnel ontwerp, maar de recensies waren over de nieuwe auto waren over het algemeen wel lovend. Dit alles gevoegd bij de lage prijs, het gunstige benzinegebruik en uiteindelijk toch ook toenemende waardering voor het ontwerp leidde ertoe dat dit model zeer goed verkocht tussen 1960 en 1964. De waardering bij model en oldtimer verzamelaars voor dit interessante en elegante ontwerp is er altijd geweest en altijd gebleven.

Groet,

De Wetenschapper

P.S.Het exemplaar op de allereerste foto is te koop bij Henk Slagter Autoservice

This Post Has 4 Comments

  1. Hans Corporaal

    GOede avond. Kunt u mij aub vertellen of de Taunus P3 nog te koop is?
    Groeten / Hans Corporaal
    Auckland/ Nieuw Zeeland

    1. LekkerSturen

      De auto lijkt inderdaad verkocht, helaas, we hebben de titel aangepast. U kunt echter wel contact opnemen met Henk Slagter via http://www.henkslagter.nl/

    2. Bart

      Bent u nog op zoek naar een taunus p3 ? Ik kan mogelijk een p3 vierdeurs kopen volgende week. Staat weet ik nog niet maar zal even foto’s maken

      1. LekkerSturen

        Beste Bart – We zijn niet per se op zoek – maar als het een auto is dit interessant is, dan kunnen we die uiteraard op de site zetten! Stuur gerust wan foto’s op. Bedankt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *